Sjoerd Smits

1. Rosaly zegt:

   10 december 2025 op 05:29

   Och arme.. wat was je een lieve, bijzondere buurman.

   We hebben jaren samen spelletjes gedaan, mijn hondje samen uitgelaten, samen gekookt, en ik heb naar je verhalen mogen luisteren. Wat kon je kletsen, van het leven tot de dood! Maar boven alles was ons uitje naar Friesland met mij en mijn hondje een onvergetelijke dag.

   Ik weet nog dat je bij thuiskomst zei: “Je gaf me het leven terug, want soms ben ik bang voor wat komt. Maar met jou ben ik minder bang.” Wat straalde je die dag, en precies: je leek even je zorgen te zijn vergeten. Het troost me dat ik je dat heb kunnen bieden, want je was bang voor wat komen zou. Dan ging ik naast je zitten en deed wat ik kon om de angst iets te verzachten, zodat je voelde dat je er niet alleen voor stond.

   En natuurlijk je Feyenoord-dagen.. je vond het niet erg dat ze verloren, maar ondertussen gooide je bijna je afstandsbediening door de kamer en moest ik je meesleuren naar de snackbar voor een troost-ijsje. In de afgelopen jaren zijn dat heel wat troost-ijsjes geworden.

   Ik vergeet ook nooit meer die dag dat je ging klaverjassen en zei: “Als ik WEER verlies, dan verandert mijn humeur sneller dan het weer in Nederland. Dan kan je maar beter op mijn klaverjasdagen thuisblijven.”

   Ik ben dankbaar voor wie je was, dat ik je in mijn leven heb mogen ontmoeten, en dat we vele mooie momenten samen hebben gedeeld.

   Zorgzaam, grappig en bijzonder — precies jij.

   Dag hoor!

   1

   Beantwoorden

Condoleanceberichten