Yvonne Keuls
Yvonne
17-12-1931 - † 16-11-2025
Batavia Den Haag
Blijf verbonden
Plaats een hartje, sterretje, kaarsje of roos voor Yvonne.
🕯️
Jeannette rotman
🌹
Suze van Lint-Mooij
Reactie
Yvonne Keuls werd in 1931 geboren in Nederlands-Indië, als dochter van een Javaans-Nederlandse moeder en Samuel Bamberg, haar Joodse vader die werkzaam was bij het kadaster en later leraar wiskunde werd. In 1938 verhuisde het gezin met Yvonne en haar oudere broer naar Nederland.
Oorlogsjaren
De oorlogsjaren maakten diepe indruk op haar. De Duitse bezetting, het verdriet in haar omgeving en de angst om haar vader — die tijdens een razzia werd opgepakt maar vanwege zijn ziekte werd vrijgelaten — wakkerden bij haar een sterk gevoel voor rechtvaardigheid aan. Toen haar vader, ziek van tbc en wanhopig door de omstandigheden, een einde aan zijn leven maakte, veranderde het gezin ingrijpend. Haar moeder kon moeilijk aarden in Nederland, waardoor Yvonne op jonge leeftijd volwassen moest worden. Op dertienjarige leeftijd werd ze zelf getroffen door tbc en verbleef enige tijd in een sanatorium.
Na haar herstel volgde zij de opleiding tot onderwijzeres en ging in 1952 aan de slag op een lagere school in de Haagse Schilderswijk. Twee jaar later, in 1954, trouwde ze met Rob Keuls. Zoals destijds gebruikelijk was, verloor zij daardoor haar baan. Binnen enkele jaren kreeg het echtpaar drie kinderen. Het uitsluitend zorgen voor haar gezin gaf haar echter onvoldoende voldoening, waardoor ze besloot zich te richten op het schrijven.
Aanvankelijk werkte Keuls aan tv-bewerkingen van romans van Couperus en Vestdijk, maar haar echte passie vond ze in het schrijven van maatschappelijk betrokken boeken. In de jaren zeventig zette ze zich actief in voor hulp aan verslaafden en mishandelde kinderen. In 1972 richtte ze samen met veertien anderen het Jongeren Opvang Sentrum (JOS) op. Hoewel het initiatief veel aandacht kreeg, moest het na een jaar stoppen door financiële problemen.
Yvonne Keuls ving jarenlang kinderen op die slachtoffer waren van huiselijk geweld en ondersteunde hen ook in rechtszaken. De roman Gemmetje Victoria is geïnspireerd op een van deze aangrijpende verhalen. Een belangrijk keerpunt in haar schrijversloopbaan was het boek Annie Berber en het verdriet van een tedere crimineel uit 1985, waarmee ze nationaal doorbrak.
Ook op latere leeftijd bleef Keuls actief schrijven en optreden. Ze bleef zich inzetten voor Stichting Pelita, een organisatie die zich inzet voor de Nederlands-Indische gemeenschap. Op 15 augustus 2024 sprak zij samen met haar kleindochter Babiche tijdens de Nationale Indië-herdenking in Den Haag.
Bekendheid
De populariteit van Yvonne Keuls is te danken aan haar menselijke schrijfstijl en de maatschappelijke thema’s die zij durft aan te kaarten, zoals drugsverslaving, oorlogservaringen, mishandeling, dakloosheid en seksueel misbruik. Haar boeken zijn vertaald in onder meer het Deens, Duits, Engels, Frans, Fries, Hongaars, Italiaans en Zweeds.
Televisieoptredens
In 1980 verscheen Keuls als panellid in de NCRV-quiz Zo Vader, Zo Zoon, destijds nog als relatief onbekende schrijfster. Later nam ze deel aan het NCRV-programma Daar zeg je zowat, waarmee ze haar warme, betrokken persoonlijkheid verder bij het grote publiek bekendmaakte.
Plaats dit bericht op uw social media account en laat mensen een reactie schrijven op Afscheid.Online
Laat een bericht achter
Voor nabestaanden kan het een troost zijn van u te horen. Berichten worden gecontroleerd.Geef een reactie
Lieve bijzondere Yvonne, twee keer mocht ik je ontmoeten ter gelegenheid van een verjaardag van een bevriende vriendin. Je signeerde je laatste boek voor mij; Gemmetje Victoria.
Ik vond je een prachtvrouw, sterk en recht door zee! Zo blijf ik me jou herinneren. Veel, heel veel sterkte voor je familie en vrienden .
Lieve Yvonne, een van mijn meest memorabele literaire bijenkomsten was toen met jou in het Haagse Literatuurmuseum, toen jij achter de kansel prachtige woorden sprak over mijn “Yemma” en ik over jouw “Mevrouw, mijn moeder”…God, wat leken onze moeders toch op elkaar! We hadden mekaar nooit eerder gesproken, maar vielen na afloop in elkaars armen.. een vriendschap was geboren. Ik zal onze ‘Indisch-Marokkaanse’ gesprekken en etentjes nooit meer vergeten…rust zacht, mooi mens.
Heldin,…..
Is all I have to say….
Ik heb Yvonne Keuls niet gekend. Wel gezien in gezelschap in de Plak of ook elders.ze heeft veel aan het licht gebracht. Ook heel aktueel. Respect.
Rust nu maar uit u hebt een dappere strijd gestreden
Respect , bewondering
Rust zacht 💫
Lieve Yvonne,
Zo mocht ik je tenminste wel noemen in de je-vorm…
Afgelopen zondag overleed je… ik kon die nacht moeilijk in slaap komen en besloot laat nog even een blik op mijn mobiel te werpen en op teletekst te kijken… daar stond het… Yvonne Keuls overleden…
Midden in nacht hoorde ik mezelf zeggen, ach nee, Yvonne overleden…
Van slaap kwam daarna nog minder, ik bedacht me dat je ziel nog maar net bezig was om een een weg te vinden naar het licht, naar de mensen te gaan die je lief waren…
Ik dacht aan je kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen die ik niet persoonlijk ken maar die je absoluut jouw waarden voor rechtvaardigheid hebt meegegeven…
Ik bedacht me ook met weemoed dat ik nooit meer iets nieuws geschreven meer van je zou lezen, geen nieuwe regels, geen woorden die me lieten meedenken en meevoelen…
Het “ nooit meer” gevoel liet me niet los, ook de volgende en de daaropvolgende dagen niet…
Ik ging ook terug in mijn gedachten, wanneer heb ik je voor het eerst ontmoet en waar?
Het moet eind jaren 70, begin 80 geweest zijn, als middelbare scholier spraken je boeken me aan, problemen en verslaving waren mij niet vreemd, ik voelde me niet gezien en gehoord en toen kwam jij dus… iemand die de problemen van jongeren niet weg wuifde…
We kregen contact toen je op een schrijversmarkt was in mijn woonplaats en ik die dag naast je mocht zitten (door jouw toedoen) als “assistente” oftewel de boeken met de liefhebbers afrekenen zodat jij daarna met deze mensen in gesprek kon gaan en de boeken signeren.
We hebben die dag ook veel gepraat wat fijn was.
Ik herinnerde me ook dat je bij een lezing in mijn woonplaats vertelde over verslaving bij jongeren en hoe dat vanzelfsprekend ook een groot impact had op de hele familie. Ik luisterde ademloos en keek naar je en je mooie armbanden om je pols, ze rinkelden zachtjes als je je handen bewoog.
Één van die armbanden is me bijgebleven, een lepel die in de vorm van je pols… Ik bleef er naar kijken..
Je vertelde me dat je deze had gekregen van ouders van verslaafde jongeren als dank voor je hulp, openheid en erkenning dat de hulpverlening ook hierin te kort schoot…
Een symboliek sieraad die me altijd bij is gebleven en ook jouw woorden die voor altijd in mijn hoofd gebleven zijn…. “Er sterven weinig mensen aan een overdosis drugs die niet begonnen zijn met soft drugs”..
Dit zei je naar aanleiding van een opmerking uit het publiek dat een stickie of zo toch niet zo erg was..
Duidelijker kon je niet zijn.
Na de lezing mocht ik met je meerijden in je Kever, die aardig gezegd behoorlijk vol lag, je bracht me thuis, ik woonde nog thuis bij mijn moeder, die laatste was snel aan het opruimen geslagen toen ze van een vooruit gesnelde vriendin van mij hoorde dat Yvonne Keuls meekwam met mij naar huis.
We liepen achterom en je zei doodleuk tegen mijn moeder, “ hou maar op met opruimen hoor, ik heb het allang gezien”… Het werd nog een mooi extra uurtje samen, ook voor mijn moeder die zelf ook uit Den Haag kwam.
We zagen elkaar regelmatig voornamelijk bij lezingen, de laatste keer was toen ik in de 50 was bij een boekhandel en ach je herkende me ineens en gaf ook aan dat ik één van “je jongeren was die je onder je vleugels had genomen”, ik was ontroerd en stil tegelijk.
Nu, na zoveel jaar, ik ben inmiddels 65 jaar wil ik je postuum, zoals dat heet, bedanken voor je woorden Yvonne, voor je betekenis voor velen, en zeker voor mij, voor je compassie en strijdvaardigheid maar ook gewoon voor de vrouw die meevoelde…
Ik wil je dochters, kleinkinderen en achterkleinkinderen alle sterkte wensen in deze tijd en blijf de verhalen alsjeblieft delen…
Liefs, Pat Ashton
Een warm mens is heengegaan. Met altijd een warme boodschap.
Al jaren contact vanaf de jaren 70. In het psychiatrisch ziekenhuis Bloemendaal was daar het eerste contact. Rust zacht lieve Yvonne, moge de Engelen je begeleiden.
Johan Jeanne
Met bijzondere herinnering aan jouw bewogen boeken en onze samenwerking over kinderen en jongeren zonder thuis.
Bedankt en rust zacht ❤️
Lieve Yvonne. Opeens ben je er niet meer. Ondanks jouw mooie leeftijd waren wij daar nog helemaal niet klaar voor! Jouw plaats aan tafel is opeens leeg.
Wat was het heerlijk en een voorrecht om de laatste anderhalf jaar weer zo vaak in jouw gezelschap te mogen zijn; samen sporten bij Gerdien (je was mijn voorbeeld), samen gezellig eten op donderdagavond met ook Marysa erbij. Je lieve handen die altijd de mijne vastpakten om me te begroeten en iets liefs, persoonlijks, te vragen of te zeggen. Je verhalen die je zelf zo mooi kon vertellen of voorlezen. Tot het einde aan toe tot in de puntjes verzorgd: altijd vanzelf het stralend middelpunt. Met zoveel moed heb je zoveel goeds gedaan, onvermoeibaar. En tot het einde helder en kritisch, maar ook vol aandacht en een geweldig gevoel voor humor!
Prachtig!
Zo lang heb ik je gekend (sinds mijn veertiende), en nu moeten wij je allemaal missen.
Maar een stukje van jou blijft voorgoed bij mij, bij ons.
Ik hoop nog lang met jouw lieve mooie dochters verder te gaan.
Dankjewel voor alles en alles!
Rust zacht lieve Yvonne
👑 YVONNE KEULS: een Mooi Mens! 👑
★ R.I.P., © P(ea)C(e) ★
Met weemoed las ik dat Yvonne is overleden.
Mijn gedachten gaan uit naar haar familie, vrienden en iedereen die haar van dichtbij heeft liefgehad. Ik wens jullie alle zachtheid en kracht om dit grote gemis te dragen.
Zelf reisde ik op vijfjarige leeftijd met mijn moeder mee naar Nederland. Yvonnes boeken waren de enige op mijn middelbare schoollijst die ik echt kon lezen, begrijpen en waar ik lachend van genoot — vooral haar Indische tantes, hun verhalen en Aan tafel met de familierecepten.
Ook dank ik Yvonne dat zij mij via haar boeken, op afstand, jarenlang mede heeft opgevoed door te waarschuwen voor onder andere drugs en loverboys.
Lieve Yvonne, rust zacht.
Dankjewel voor alles wat je hebt achtergelaten — jouw woorden blijven leven.
(En doe Wieteke de hartelijke groeten daar aan aan gene zijde.)
Ook ik mocht Mevr. Keuls diverse malen ontmoeten op de Pasar-Malam.
Wat een vreselijk lieve vrouw, altijd een praatje tijdens het signeren van haar boeken.
Beste familie & vrienden wat zullen jullie haar verschrikkelijk gaan missen. Daarom wens ik alle nabestaanden héél veel sterkte. Rust zacht lieve Yvonne.
Lieve Yvonne, met schroom tutoyeer ik je hier. Met bewondering en respect las ik al jong jou boeken die me een deel van de wereld met andere ogen leerde bezien, die veel indruk maakten. Later kruisten onze paden zich zo nu en dan, en was ik steeds weer onder de indruk. Van jouw wijsheid en kracht, van iets in jouw uitstraling dat ik zou omschrijven als koninklijk. Rust zacht mooie koningin. Namaste 🙏❤️
De leegte nu al voelbaar, kracht en moed voor nabestaanden.
Een boegbeeld.
Rust zacht.
Goed bezig blijven & familie. Dat was je antwoord op de vraag hoe je goed oud wordt (of lang jong blijft). Je grote boekenproductie en theaterlezingen (met muzikale begeleiding) lieten anderen genieten van je bezigheden. Samen met je familie zorgde je voor het voortbestaan van de nestwarmte, ook na het overlijden van je lief. En de Indische tantes, die blijven natuurlijk staan.
De ongekroonde koningin van onze stad is niet meer.
Rust zacht, Yvonne. Je zult ongetwijfeld nog een tijdje ‘aanwezig zijn’ bij de donderdagavondhapjes.
Lieve kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen, veel sterkte met dit verlies en veel steun, kracht, liefde en mooie herinneringen toegewenst de komende periode. Big hug!
Wat was het bijzonder deze vrouw vorig jaar in de bibliotheek in sgravenzande te ontmoeten, ik blijf je boeken lezen❤️ rust zacht Yvonne Keuls bedankt voor alle prachtige verhalen, je leeft voort in je boeken❤️
Namens liane rust zacht lieverd groetjes je grootste fan hart gr liane
Dank je Yvonne, voor het open breken van de doofpot van sexueel kinder misbruik.
Dankjewel Yvonne. Je was een pracht mens ❤️