Sonja Barend

Sonja Barend, geboren als Sonja de Groot op 29 februari 1940 in Amsterdam, groeide uit tot een van de meest invloedrijke televisiepersoonlijkheden van Nederland. Ze stond bekend als een sterke en betrokken interviewer en kreeg later de eretitel koningin van de talkshow. Veel kijkers herinneren zich nog altijd haar vaste afscheid aan het einde van haar programma’s: “Voor straks: lekker slapen en morgen gezond weer op.”

Haar jeugd werd getekend door de Tweede Wereldoorlog. Haar Joodse vader, David Barend, werd door de Duitse bezetter opgepakt en in Auschwitz vermoord. Sonja groeide daarna op met de achternaam van haar stiefvader en hoorde pas op latere leeftijd wat er met haar biologische vader was gebeurd. Die ingrijpende familiegeschiedenis heeft haar leven blijvend beïnvloed.

Na haar schooltijd begon ze al jong met werken, eerst buiten de media. Toch wilde ze meer uit haar leven halen. Via avondstudie en nieuw werk kwam ze uiteindelijk in aanraking met de omroepwereld. In de jaren zestig verscheen ze voor het eerst op televisie en niet veel later begon haar lange carrière als presentatrice.

Ze werkte onder meer voor de NTS, de VARA en de AVRO en presenteerde in de loop der jaren uiteenlopende programma’s. Haar grootste bekendheid verwierf ze met haar talkshows, waarin actualiteit, maatschappelijke thema’s en persoonlijke gesprekken centraal stonden. Sonja Barend wist haar gasten vaak openhartige en scherpe antwoorden te ontlokken en gaf het Nederlandse tv-interview daarmee een eigen niveau en stijl. Later presenteerde ze ook samen met Paul Witteman het programma Barend & Witteman, dat eveneens zeer succesvol werd.

In 2006 nam ze afscheid van de televisie, na meer dan veertig jaar op het scherm. Als erkenning voor haar betekenis voor de Nederlandse televisie werd de jaarlijkse Sonja Barend Award ingesteld, een prijs voor het beste televisie-interview van het jaar.

Ook buiten haar televisiecarrière liet ze van zich horen als schrijfster. In 2017 verscheen haar autobiografische boek Je ziet mij nooit meer terug, waarin ze openhartig schreef over haar vermoorde vader, haar moeder en de impact van dat verleden op haar leven.

Voor haar werk ontving Sonja Barend verschillende onderscheidingen. Zo kreeg zij in 1998 de Nederlandse Academy Award, in 1999 de Nederlandse Carrière Award en in 2007 een (ere) Zilveren Nipkowschijf. Daarnaast werd zij bij haar afscheid onderscheiden als officier in de Orde van Oranje-Nassau, vanwege haar grote verdiensten voor de Nederlandse televisie.