Frank Jongert
Overleden
Frank Jongert
Frank
70 jaar
13-03-1954
13-12-2024
Den Haag
Zeist
Blijf verbonden
Plaats een hartje, sterretje, kaarsje of roos voor Frank.
🕯️
Ricardo Rausch
❤️
Ricardo Rausch
❤️
femke mellink
Reactie
Op 13 december is Frank in zijn woning overleden. Uitvaart vindt plaats op 23 december 2024 in de Sint Josephkerk in Zeist, om 13.30u.
Plaats dit bericht op uw social media account en laat mensen een reactie schrijven op Afscheid.Online
Jeee, het is al bijna een jaar geleden dat ik Frank voor het laatst zag. Eind oktober 2024 kwam hij langs in ons tuinhuisje vlak buiten Haarlem. Het was echt oergezellig en Frank was laaiend enthousiast over de plek. Buiten guur, binnen warm knus. Dichtbij. Elkaars geest echt even aanraken, elkaar zien.
Ik heb Frank decennialang gekend. We woonden niet dichtbij elkaar, maar bleven elkaar opzoeken, – enkele keren per jaar. We begonnen onze gesprekken bij wijze van spreken waar ze de vorige keer geëindigd waren.
Soms waren we heel dicht bij elkaar en was de ontmoeting zó bijzonder! Op andere momenten was meer afstand en liet hij me maar heel beperkt toe. Soms irritaties of ruzie. Shit happens.
In het verleden kwam hij regelmatig een weekend bij ons logeren. We trutten dan wat thuis, keken films, en maakten autotochten waarbij hij veel wist over hoe de geschiedenis nog in het landschap zichtbaar is. (Met name met betrekking tot treinen en trammetjes natuurlijk) .
In latere jaren werden onze bezoekjes wat korter en ook wel wat minder dichtbij. We hadden het daar vorig jaar over. Afstand en nabijheid. Wat gebeurt er?
Ik vind het altijd erg moeilijk als nabije mensen sterven. Bij Frank vind ik het écht heel lastig.
Nog steeds kan ik met zo’n vaag klotegevoel rondlopen en me pas na een tijd realiseren: shit, ik mis Frank gewoon. Dat is het.
Ik praat soms tegen hem, kijk naar de plekken waar hij zat, sliep, en at. Ik kijk naar zijn fotootjes en realiseer me dat die beelden altijd stil zullen blijven staan.
En realiseer me dat dat klotevoel, dat scherpe missen, iets is om erg lief te hebben. Het hoort erbij.
Frank was me echt een zeer dierbare vriend.
Openbare Hommage aan Frank Jongert voor zijn familieleden en alle overige nabestaanden
Beste Lezers,
Met de volgende openbare verklaring wil ik graag de – helaas – op 13-12-2024 overleden Frank Jongert eren en mijn grote respect betuigen.
Zelf zal ik nooit vergeten hoe ik Frank Jongert na het overlijden van mijn moeder, Mevrouw Hermina Cammenga-Damen op 10 september 2009 vervolgens op 5 december in hetzelfde jaar tegen ben gekomen in Hotel-Restaurant FIGI in Zeist. Wij raakten aan de praat en ik vertelde Frank dat dit de eerste Sint Nicolaas dag was zonder mijn moeder en ik hoe ik in alle jaren daarvoor iedere Sint Nicolaasdag met mijn beide ouders altijd op een gezellige wijze heb doorgebracht. Ik vertelde Frank dat ik als een berg opzag tegen de eerste Kerst en Oud en Nieuw zonder mijn moeder.
Frank nodigde mij toen vervolgens uit voor een concert in de kerk van de Evangelische Broedergemeente (de Hernhutters) in Zeist. Ik had eerst helemaal geen zin en liet Frank aanvankelijk weten liever in het restaurant van FIGI te willen blijven om daar rustig een boek te lezen. Maar Frank haalde mij tóch over om mee te gaan en betaalde voor mij de toegangsprijs van het concert. Een hartverwarmend gebaar, maar dit was Frank ten voeten uit !
Het concert was prachtig en ik monterde weer helemaal op. Dit te meer, toen ik in de pauze één van de hartsvriendinnen van mijn overleden moeder ontmoette, wiens kleindochter mee optrad in het orkest. Zij was als liefhebbende grootmoeder naar het optreden van haar kleindochter komen kijken. Met mijn moeders hartsvriendin heb ik in de pauze vervolgens een gezellige tijd doorgebracht en hebben wij samen herinneringen opgehaald aan mijn enkele maanden daarvoor overleden moeder.
Wat zal ik Frank altijd dankbaar zijn en blijven voor dit hartverwarmende gebaar zijnerzijds !!!
Zó werd deze Sint Nicolaas dag op 5 december 2009, waarop ik rouwde om mijn overleden moeder en tevens een dag waarbij de lucht – zélfs op klaarlichte dag – donker was en de regen met bakken uit de hemel neerdaalde, voor mij innerlijk tóch nog een zonnige, heerlijke, fijne dag. Dat mijn overleden moeder dankzij haar bij het concert aanwezige hartsvriendin ter sprake kwam, ervaar ik – nog steeds – als heel bijzonder. Zowel mijn moeders hartvriendin als ikzelf hebben het gevoel gehad dat mijn overleden moeder ons op deze dag een bemoedigend signaal uit de Hemel heeft willen geven. Aan deze dag bewaar ik dan ook een dankbare, dierbare herinnering.
Zonder Frank Jongert was dit beslist niet gebeurd, want ik was niet eens van dit concert op de hoogte. Het is Frank geweest die mij op het bestaan van dit concert heeft geattendeerd. Voor dit hartverwarmende gebaar op deze voor mij persoonlijk moeilijke dag van rouw om mijn moeder ben ik Frank altijd heel dankbaar gebleven. Ik zal dit hartverwarmende gebaar van Frank dan ook nooit vergeten !!!
Maar dit hartverwarmende gebaar typeert de mens Frank Jongert volledig. Hij was altijd oprecht geïnteresseerd in anderen en dus ook in mij; leefde altijd met anderen en dus ook met mij mee en verzuimde nooit – waar en wanneer ik hem ook tegenkwam – mij te vragen hoe het met mij ging en mij alle goeds toe te wensen !
Wij beiden zijn actief belijdend en meelevend lid van de Rooms-Katholieke Kerk. Wij verzuimden dan ook nooit elkaar een Zegenrijk weekeinde met heel veel Devotie toe te wensen !
Van ganser harte wens ik Frank Jongert nu toe dat hij thans voor eeuwig de Hemelse Rust en Vrede zal kunnen gaan genieten in het Hemelse Paradijs in Gods Glorierijke Nabijheid en dat talloze Engelen met Hun Hemelse Gezang hem op weg naar het Hemelse Paradijs hebben begeleid !!!
Al zijn familieleden en overige nabestaanden wens ik hierbij heel veel sterkte toe met het verwerken van dit grote verlies en op weg naar de uitvaartplechtigheid toe en voor in de rouwverwerkingsperiode daarna. Mijn gebeden zullen hen daar in ieder geval bij vergezellen.
Voor Frank zélf zal ik kaarsen aan gaan steken bij het beeld van de Heilige Maagd Maria in de Rooms Katholieke Kerken en gebeden laten zeggen voor zijn Zielenheil en voor kracht en bemoediging voor zijn nabestaanden. Ik hoop en wens oprecht dat ik hiermee zijn familieleden en nabestaanden met deze bijdrage mijnerzijds tot innerlijke steun zal kunnen zijn. Ik wens hen allen hierbij in ieder geval zeer beslist te laten weten dat ik Frank Jongert nooit zal vergeten en altijd met een dankbare, dierbare herinnering aan hem terug zal blijven denken !!!
Met bemoedigende groet,
Anne Louis Cammenga
Lid van de Derde Orde FSSP
Ridder van de Militia Immaculatae (De Onbevlekte)
Hallo Frank,
Met droefenis hebben we zojuist kennis genomen vh feit dat je al bijna twee weken niet meer onder ons bent.
Graag wil ik aanhaken op de periode die Andre beschrijft over Victoria waar ik je medio 1998 leerde kennen. Je sprak me op straat. Hoorde mijn verhalen aan. Ik mocht je. We respecteerden en hadden eerbied voor elkaar. Die beide kwaliteiten waardeerde ik in jouw het meeste. Bijzonder hoe respectvol je mensen kon bejegenen. Jammer en pijnlijk vond ik het om te ervaren dat ik je niet meer ondersteuning kon bieden en of mijn geduld dit niet toeliet.
In je nieuwe reis wens ik meer vrijheid en liefde. Het ga je goed!
Allerhartelijkst,
Laurens
Lieve Frank,
Ik woon al meer dan 20 jaar in Ierland en gisteravond in de late uurtjes dacht ik terug aan mijn studententijd in Zeist in 97/98 toen ik met jou en enkele anderen een kamer huurde boven de Victoria achter het oude gemeentehuis in Zeist. Ik besloot je naam op het internet op te zoeken en kwam zo erachter dat je nog maar een korte poos geleden deze aarde hebt verlaten. Ik herinner je als een lieve sociale warme man, interessant intelligent en gecompliceerd. Je hielp anderen vooruit ondanks dat je zelf het leven of de mensen niet altijd even makkelijk vond. Dat is iets waar men een voorbeeld aan kan nemen. Veel sterkte aan je familie en de vele mensen voor wie jij zo betekenisvol was. Ik zal aan je denken. André