Carl Jacobus (Carl) van Dijk

1. Trudy de vos-Verschuur en Wim de Vos de Vos zegt:

   3 maart 2026 op 18:45

   Beste familie van Dijk,
   Wij hebben vandaag met ontzetting gelezen dat Carl is overleden. In januari zijn we nog bij hem geweest voor controle en nog blijven zitten en weer ouderwets gezellig zitten praten over zijn hobby duiken en overTexel. Hij ging nog iets halen op zolder om aan ons te laten zien wat hij opgedoken had. Hij was jaren onze tandarts. Mijn vrouw is Amersfoortse en is ook nog lang bij juliie moeder onder behandeling geweest. Wij zijn 8 jaar geleden verhuist naar Zeist maar altijd bij hem gebleven als patiënt. Gecondoleerd met het verlies. Wij zullen hem missen.

   0

   Beantwoorden
2. Eliané Reina Betancourt zegt:

   21 februari 2026 op 20:36

   Dag lieve Carl,

   Vorige week maandag stond er een tandarts afspraak voor de hele fam Kriegenbergh. We waren stipt op tijd, Reyes trok hard aan de bel iets wat hij altijd erg leuk vond om te doen. Dit keer werd de deur niet open gedaan. Er hing een wit papiertje aan de deur met daarop een telefoon nummer. Ik voelde aan alles : Dit is foute boel er moet wat gebeurd zijn! Jij was plots overleden. Even was ik sprakenloos. Ik wil je bedanken voor alle fijne jaren, niet alleen als tandarts maar ook als persoon. Alle keren dat de kinderen met de stoel helemaal omhoog mochten en je fantastische smurfen verzameling. Zo kan ik nog 10.000 andere dingen opnoemen. Ik ga je missen! Liefs Eliané.

   0

   Beantwoorden
3. Rene Wessels zegt:

   21 februari 2026 op 12:27

   Hallo familie van Dijk,

   Ik ken Carl in eerste instantie van de basisschool ASV. Ik zat bij Olov in de klas. Later leerde ik Carl beter kennen bij de duikvereniging. Ook was hij mijn tandarts tot zijn overlijden.
   Ik kende Carl als een mensen-mens. Hij koesterde de contacten in zijn praktijk. Een praatje hoorde er standaard bij. Ik ken Carl als een verteller die prachtige verhalen had en graag vertelde over zijn wrakduikavonturen met als als grootste succes “de jurk”.
   De laatste keer dat ik hem zag in de praktijk vertelde Carl dat dit zijn laatste jaar was als tandarts. Je moet een keer stoppen en dan was dit misschien wel het juiste moment. Hij vertelde dat zijn apparatuur vervangen moest worden en dat hij achter begon te lopen. Dat was zeker niet te merken. Carl was een bevlogen tandarts met veel kennis en ervaring. Hij wilde graag een keer met mij mee op de Fietsboot Eemlijn, waar ik vrijwillig schipper ben. Ontzettend jammer dat het er niet van mag komen. Ik ben heel erg blij dat ik hem heb gekend. Ik waardeer hem enorm als mens en vriend. De wereld heeft een prachtige kerel minder. Gecondoleerd, heel veel sterkte en vriendelijke groeten,

   Rene Wessels

   0

   Beantwoorden

Laat een bericht achter