Carl Jacobus (Carl) van Dijk
Overleden
Carl Jacobus van Dijk
Carl
66 jaar
18-11-1959
11-02-2026
Amersfoort
Amersfoort
https://www.afscheid.online/wp-content/uploads/2022/07/logo4witruimte-300x225.png
0
0
https://www.afscheid.online/wp-content/uploads/2022/07/logo4witruimte-300x225.png
2026-02-18 13:01:052026-02-18 13:01:05Carl Jacobus (Carl) van Dijk
Blijf verbonden
Plaats een hartje, sterretje, kaarsje of roos voor Carl.
🕯️
Rene Wessels
❤️
Elly Oltvoort
🕯️
Annemarie Zwijsen
🕯️
Loraine van Dijk
❤️
Martine van der Linden
❤️
Familie van der Oest en familie Bulens
🕯️
Annelies Brest van Kempen
🕯️
Henk scholtus
❤️
Ria Zijm
Reactie
Plaats dit bericht op uw social media account en laat mensen een reactie schrijven op Afscheid.Online
Beste familie van Dijk,
Ik hoorde gisteren van zijn overlijden van Sarah Dalhuisen waar hij na zijn praktijk aan de Asch van Wijckskade onderdak had gevonden. Ik was in 1996 op zoek naar een tandarts en kwam bij Carl terecht (ik woonde min of meer om de hoek aan de Breedstraat). Toen bleek dat ik Carl heb onderwezen in krachten in kaakmodellen tijdens natuurkundepractikum dat toen onderdeel was van de opleiding tandheelkunde aan de Universiteit Utrecht. Dat schepte al een speciale band, maar in al de jaren tot hij afscheid nam van de praktijk bij Sarah kwam ik elk half jaar, later ook met mijn kinderen, mijn vader en mijn vrouw. Altijd vrolijk, we hebben veel gelachen (voor zover mogelijk omdat hij in mijn mond aan het ‘wroeten’ was.
Een bijzondere man, niet alleen maar tandarts, maar ook duiker, zelfs marien archeoloog!
We gaan hem heel erg missen!
Heel veel sterkte!
Ik schrik van het plotselinge overlijden van Carl. Hij was altijd betrokken en in gesprek maakten we keuzes. Hij was erg geïnteresseerd in het varend leven dat ik leid en heeft ervoor gezorgd dat ik niet meer zo bang was voor behandelingen. Bedankt Carl voor wat je hebt betekend
Afgelopen vrijdag enorm geschrokken van de ontvangen mail over het tandheelkundig dossier waaruit bleek dat Carl van Dijk op 11 februari plotseling is overleden. In mijn agenda stond voor volgende week een afspraak met hem. Hij was dertig jaar mijn tandarts. Ook van mijn twee inmiddels al lang uitgevlogen kinderen die hem trouw ieder half jaar bleven bezoeken, al woonden ze respectievelijk in Amsterdam en in Zwaag. Reden: zo’n ongelooflijk aardige en betrokken tandarts ruil je niet graag in voor een andere, zelfs niet als dat qua afstand eigenlijk praktischer zou zijn. Nu zullen ze op zoek gaan naar een tandarts bij hen in de buurt. In al die jaren dat ik hem twee tot drie keer per jaar trof, was hij steevast goed gehumeurd. Omdat ik mijn werk overdag liever niet wilde onderbreken, sprak ik meestal aan het eind van de dag af. Aansluitend werd er dan nog gezellig nagepraat. Wat hem zo speciaal maakte, was zijn buitengewone betrokkenheid. Hij was niet alleen een bekwaam tandarts, maar vooral ook een enthousiast en sociaal mens. We wisten dat dit zijn laatste jaar als actief tandarts zou zijn, maar dat het afscheid op deze manier zou komen, hadden we nooit kunnen vermoeden. Altijd als ik met mijn kleindochters over de BW Laan richting het Dierenpark reed, was het: hier woont oma’s tandarts. Dat wordt nu dus: hier woonde oma’s tandarts. Ik heb nog geen kennis gemaakt met zijn opvolg(st)er, maar ik ga hem zeker missen. Sterkte voor de familie. Ook bij het opruimen en leegruimen van zijn huis. Een raar idee dat ik daar nooit meer naar binnen zal stappen.
Als student kwam ik rond 1992 bij tandarts van Dijk in de praktijk in Utrecht. Een kleine praktijk, waar hij de deur open deed, je met een hartelijke ferme hand richting wachtruimte bewoog en met een ‘Nog even wachten’ achterliet. Dat duurde nooit lang en hij nam altijd alle tijd. De smurfen, sky radio, kordate assistente, maar vooral zijn rust en humor stelden mij altijd op mijn gemak. Steevast stond hij op de Vrijmarkt voor de praktijk, vol enthousiasme. Wat was ik blij dat hij ook in Amersfoort mijn tandarts bleef toen ik verhuisde. Ik zal altijd onthouden dat Carl me na een behandeling niet met mijn hoogzwangere buik naar huis liet fietsen: ik werd opgehaald en hij bracht mijn fiets thuis. Mijn dochter werd die nacht geboren. Onze kinderen gingen met plezier mee naar de tandarts van kleins af aan. Dankjewel voor al die jaren vertrouwen, geduld, aandacht, no nonsense en enthousiasme. Wat jammer dat je in het harnas bent gestorven ipv te kunnen genieten van je pensioen. Gelukkig heb je met veel plezier werk en hobby’s gecombineerd. Veel sterkte voor hen die hem moeten missen.
Lieve familie,
Geschrokken dat Carl overleden is. Een fijne no nonses tandarts die veel vertrouwen gaf en zijn vak goed verstond. Jaren geleden zocht ik eindelijk een nieuwe tandarts in Amersfoort toen ik hem belde, zei hij dat hij een mij van wegen mijn achternaam niet weigeren kon 😉 wat heeft hij mij als angsthaas, zijn vertrouwend weten te winnen. Mooie verhalen zijn gedeeld…. heel veel sterkte voor iedereen! Warme groet, Loraine
Beste familie van Dijk
Ik ben enorm geschrokken van het bericht dat Carl zo plotsklaps is overleden.
Ik ben/was al ruim 25 jaar cliënt bij hem en heb hem als tandarts en mens enorm gewaardeerd.
Hij vertelde me waarschijnlijk dit jaar te stoppen met zijn praktijk om zich daarna nog meer op zijn hobby’s te richten. Wat triest dat dat hem niet gegund is.
Heel veel sterkte met het verlies.
Rob Tijmense
Beste familie van Dijk,
Wij hebben vandaag met ontzetting gelezen dat Carl is overleden. In januari zijn we nog bij hem geweest voor controle en nog blijven zitten en weer ouderwets gezellig zitten praten over zijn hobby duiken en overTexel. Hij ging nog iets halen op zolder om aan ons te laten zien wat hij opgedoken had. Hij was jaren onze tandarts. Mijn vrouw is Amersfoortse en is ook nog lang bij juliie moeder onder behandeling geweest. Wij zijn 8 jaar geleden verhuist naar Zeist maar altijd bij hem gebleven als patiënt. Gecondoleerd met het verlies. Wij zullen hem missen.
Dag lieve Carl,
Vorige week maandag stond er een tandarts afspraak voor de hele fam Kriegenbergh. We waren stipt op tijd, Reyes trok hard aan de bel iets wat hij altijd erg leuk vond om te doen. Dit keer werd de deur niet open gedaan. Er hing een wit papiertje aan de deur met daarop een telefoon nummer. Ik voelde aan alles : Dit is foute boel er moet wat gebeurd zijn! Jij was plots overleden. Even was ik sprakenloos. Ik wil je bedanken voor alle fijne jaren, niet alleen als tandarts maar ook als persoon. Alle keren dat de kinderen met de stoel helemaal omhoog mochten en je fantastische smurfen verzameling. Zo kan ik nog 10.000 andere dingen opnoemen. Ik ga je missen! Liefs Eliané.
Hallo familie van Dijk,
Ik ken Carl in eerste instantie van de basisschool ASV. Ik zat bij Olov in de klas. Later leerde ik Carl beter kennen bij de duikvereniging. Ook was hij mijn tandarts tot zijn overlijden.
Ik kende Carl als een mensen-mens. Hij koesterde de contacten in zijn praktijk. Een praatje hoorde er standaard bij. Ik ken Carl als een verteller die prachtige verhalen had en graag vertelde over zijn wrakduikavonturen met als als grootste succes “de jurk”.
De laatste keer dat ik hem zag in de praktijk vertelde Carl dat dit zijn laatste jaar was als tandarts. Je moet een keer stoppen en dan was dit misschien wel het juiste moment. Hij vertelde dat zijn apparatuur vervangen moest worden en dat hij achter begon te lopen. Dat was zeker niet te merken. Carl was een bevlogen tandarts met veel kennis en ervaring. Hij wilde graag een keer met mij mee op de Fietsboot Eemlijn, waar ik vrijwillig schipper ben. Ontzettend jammer dat het er niet van mag komen. Ik ben heel erg blij dat ik hem heb gekend. Ik waardeer hem enorm als mens en vriend. De wereld heeft een prachtige kerel minder. Gecondoleerd, heel veel sterkte en vriendelijke groeten,
Rene Wessels