Arend Winter Sluis

1. Anne van Nes zegt:

   1 december 2025 op 15:22

   Hij was mijn neef en ik herinner me hem als een vriendelijk man. We hadden beiden deels te maken met dezelfde agrarische familie, in vorige generaties hecht maar daarna uiteengevallen. Hij was ongeveer even oud als ik en we kwamen beiden in 1970 aan in Amsterdam om te studeren. Ik sprak hem zelden en ik was weinig tactisch. Zoveel uitwaaierende verhalen en dromen in diezelfde familie, mannen- en vrouwenverhalen, die ook hem zullen zijn verteld. Zijn vader was mijn oom en kwam over de vloer met verhalen over handelsreizen in Duitsland en elders of over ruzie om een sloot; hij had glinsterende ogen als hij op een middag op een veldje aardappelen had gepoot; bij een bezoek een uitgebreide begroeting van zijn zus, mijn moeder, en binnen het kwartier was hij weer weg voor werk.
   Arend -zelf vertelde ooit over een boot die hij had aangeschaft en wilde opknappen. Mogelijk had hij kwaliteiten in handarbeid. Alleen Sluizen vergissen zich weleens, weet ik uit ervaring. In ieder geval had hij sociaal vermogen, wellicht zoals zijn vader in handelszaken. Dat hij gekend mag zijn door hartelijke, vrolijke, gezellige, goede mensen in Amsterdam.

   0

   Beantwoorden

Laat een bericht achter