Korrie Doesburg

1. Robert en Rinet zegt:

   19 januari 2026 op 07:07

   We hebben je vader leren kennen (via de verjaardag van de kinderen) als een vriendelijke man. Wij wensen jullie sterkte en veel warmte toe de komende tijd.

   1

   Beantwoorden
2. Eddie Doesburg zegt:

   17 januari 2026 op 20:14

   De muziek als rode draad door mijn leven

   Pa vertelde graag over vroeger.
   Verhalen die vaak naar voren kwamen waren verhalen over:
   Het Zuidlaardermeer, Klein Scheveningen, Dieren, Melkinrichting Doesburg, Familie, Zijn diensttijd bij de marine, Zijn uitgaansleven en zo kan ik nog wel even doorgaan.
   Pa had in mijn ogen ook meerdere talenten.
   – Zijn lenigheid, hij maakte met alle gemak bijvoorbeeld een salto, ook nog op latere leeftijd.
   Hij dook over 1 meter 80 heen, opvangen met de armen, gevolgd door een koprol.
   Hier werd wel eens een weddenschap over afgesloten omdat mensen hem niet geloofden. Hij won die weddenschap altijd.

   – In Biljarten was hij ook goed in.
   Hij had een hoog gemiddelde en als ik met hem ging biljarten wilde hij graag uitleggen hoe ik moest spelen.

   – Muziek was ook één van zijn talenten, Pa kon geen noten lezen. Maar als het liedje in zijn hoofd zat kon hij het naspelen of gaf er zijn eigen draai aan op zijn accordeon of orgel (en later keyboard).
   Bij de keuze voor de muziek voor bij de uitvaart waren Moe, John en ik het erover eens dat dit zijn eigen muziek moest worden.
   Er bleek namelijk veel opname materiaal te zijn.
   De Muziek die jullie gehoord hebben en gaan horen heeft Pa zelf een paar jaar geleden opgenomen.
   Toen ik de muziek hoorde na zijn overlijden raakte me dit diep.
   Overal kan ik nuchter over praten, maar zodra het over de muziek ging schoot en schiet ik vol.
   Ik besefte dat dit een rode draad door mijn leven is geweest.
   Toen ik vroeger in mijn pyjama naar boven ging en op bed lag hoorde ik mijn vader vaak op zijn orgel of accordeon spelen.
   Hier ging ik dan naar luisteren en viel ik uiteindelijk in slaap.
   Onbewust heeft hij mij dus vaak in slaap gespeeld.
   Als ik soms thuiskwam was Pa ook wel eens aan het spelen en deinde ik wat mee op de muziek.
   Toen ik niet meer thuis woonde en wel eens onverwachts langskwam speelde hij ook vaak achter zijn Keyboard.
   Hij had dan niet door dat je al in de kamer was.
   Als hij dan uiteindelijk merkte dat je er was, zei hij altijd blij; Oh, bist doe hier!!
   Ook tijdens bijvoorbeeld verjaardagen kerstdagen, wanneer we er langer waren stapte Pa altijd wel even achter zijn Keyboard of Accordeon.
   Dit gaf altijd een gezellige sfeer met zich mee.
   Kortom: De muziek van Pa was thuis altijd wel om ons heen.
   Ik zal je missen!!!
   Liefs Eddie

   1

   Beantwoorden

Laat een bericht achter