Johanna Maria (Joke) Bruijs
Joke
14-01-1952 - † 16-09-2025
Rotterdam Wassenaar
14-01-1952 - † 16-09-2025
Rotterdam Wassenaar

Joke Bruijs werd geboren in Rotterdam-Zuid en groeide op in de Moerkerkestraat. Toen ze drie jaar oud was, verhuisde het gezin naar Poelenburg in de wijk Zuidwijk. Ze kwam uit een muzikaal nest: haar vader Kees maakte voor de Tweede Wereldoorlog deel uit van The Four Dutch Serenaders, waarin ook Johnny Hoes actief was. Met drie oudere broers had Bruijs een levendige jeugd. Hoewel haar ouders liever zagen dat ze naar de MULO ging, koos ze eerst voor de huishoudschool. Daarna volgde alsnog de MULO aan de Slinge en vervolgens de detailhandelsschool, maar geen van de opleidingen rondde ze af. Muziek kreeg de overhand.
In 1966 sloot Bruijs zich op dertienjarige leeftijd aan bij de Rotterdamse popgroep The Spitfires. Twee jaar later vertrok ze om te gaan zingen bij het Vara-dansorkest. Ze trad ook op met radio-orkesten als The Skymasters en The Ramblers. Tijdens een optreden in de Koepelgevangenis in Breda ontmoette ze in 1970 Jan Blaaser. Samen traden ze daarna regelmatig op bij verenigingen en bedrijfsfeesten.
Naast haar zangcarrière stond Bruijs steeds vaker op het toneel. Ze werkte mee aan cabaretvoorstellingen met Blaaser, Don Quishocking, Mini & Maxi en De Mounties. Ook speelde ze rollen in musicals als Kaat Mossel en Mooi Katendrecht. In 1970 deed ze mee aan het Nationaal Songfestival met het lied Okido. In 1995 vertegenwoordigde ze Radio Rijnmond tijdens het Nederlandse Songfestival, waar ze met De laatste dans als tweede eindigde.
Vanaf 2004 was Bruijs te zien in de jubileumshows van André van Duin. In 2014 stond ze samen met Gerard Cox, met wie ze eerder gehuwd was, op de planken met Alles went behalve een vent. Drie jaar later vierde ze haar 50-jarig artiestenjubileum in de Rotterdamse Doelen. Ook het grote publiek bleef haar zien: in 2019 als ‘Hond’ in The Masked Singer en in 2023 als roaster bij The Roast of Famke Louise.
Grote bekendheid kreeg Bruijs door haar rol als Nel Kooiman in de televisieserie Toen was geluk heel gewoon, waarin ze samen met Gerard Cox tussen 1994 en 2009 de hoofdrol vertolkte. Daarnaast speelde ze de rol van Maria de Jong in Goede tijden, slechte tijden tussen 2009 en 2018.
In 2022 kondigde Bruijs haar pensioen aan, na een laatste filmrol in de romantische komedie Casa Coco. Een jaar later maakte zij bekend dat ze leed aan een progressieve vorm van de ziekte van Parkinson.
Op 73-jarige leeftijd overleed Joke Bruijs in september 2025 in haar woonplaats Wassenaar, slechts drie dagen nadat haar ex-man Gerard Cox, met wie zij jarenlang samenwerkte, was overleden.
Context: Maakt deel uit van de familie Bruijs. Woonde in Wassenaar. Geboren in Rotterdam.
[…] Het debuut (1977), waarin hij speelde naast Marina de Graaf. In datzelfde jaar trouwde hij met Joke Bruijs. Ook in de jaren tachtig en daarna was Cox actief in film, theater en […]

Het overlijden van Joke voelt bijna aan als het verlies van een dierbare die je dichtbij stond ( dat heb ik met meer b,n ets ) je kent ze vanaf kind zijn en bent er mee opgegroeid . Ik vond Joke een prachtige statige vrouw en vind het erg om te horen dat ze er niet meer is , maar helaas hoort het onontkoombaarbij het leven en hoe ouder je wordt hoe meer mensen zullen wegvallen .
Rust zacht. Mooi en bijzonder mens. Méér dan een BN-er. Een icoon!
Lieve Joke,
Prachtige vrouw. Groot verlies voor Nederland.
Alles wat echt puur is, geweldig amusement, de eenvoud, herkenbaar en eerlijk, verdwijnt. Jullie met zovelen van die tijd zijn er niet meer.
Verdrietig en een groot gemis.
Het zal nooit meer hetzelfde zijn.
Veel sterkte voor de nabestaanden.
Noor.
Eén van mijn vrouwelijke helden in het publieke leven is niet meer. Ik vond je vooral dapper en heel erg grappig. Dank je wel Joke!